Wat doen we met Arie de goudvis?

WAT VERHUIZEN NAAR EEN ANDER KANTOOR DOET MET MEDEWERKERS

Ook organisaties verhuizen weleens. Wat doet dat met medewerkers? Eén van onze opdrachtgevers ging onlangs de uitdaging aan: met ruim 700 medewerkers van een jaren ’80 systeemplafond kantoor naar een prachtig nieuw gebouw met open werkplekken. Het team dat de verhuizing mocht organiseren liep over van enthousiasme, maar merkte dat niet alle collega’s dat gevoel deelden. Waarom toch?

 

Verhuizen en verlies

Het huidige pand staat op een tochtige plek vlakbij de snelweg. Het meubilair is niet nieuw of hip (je voelt je niet meteen schuldig wanneer je soep morst op je stoel). Je kunt überhaupt soep eten op je werkplek, want je deelt je kamer met twee anderen en met een beetje geluk is er zelfs een magnetron. De slingers hoeven nooit weg, de vissen hebben het prima naar hun zin en de avocado-pit is na 15 jaar al een boompje te noemen. Je voelt je hier thuis en vertrouwd.

Verhuizen is altijd stressvol, zeker als het niet je eigen keuze is. Bij verhuizen komt verlies kijken: je raakt iets kwijt en weet nog niet wat je ervoor terug gaat krijgen. Vaak is hier te weinig oog voor en wordt er met name naar de organisatorische kant gekeken: hoe gaan we zo efficiënt mogelijk over van plek A naar plek B?

Erken gevoelens van weerstand

Daarom is het belangrijk om met het bedrijf even stil te staan en daarmee terug te kijken naar wat is geweest. Je moet de plek waar je jaren hebt gewerkt en allerlei gewoontes hebt ontwikkeld, inruilen voor een nieuwe plek. Van nature hebben mensen de neiging om gevoelens van verlies te ontwijken. Mensen vinden verlies zelfs zo vervelend, dat de pijn van verlies twee keer zo groot voelt als het plezier uit verdiensten. Dat je straks fantastisch kunt eten in het bedrijfsrestaurant van het nieuwe kantoor, verzacht de pijn van het moeten inleveren van je persoonlijke werkplek dus niet. Handig om binnen je communicatie over dit traject rekening mee te houden.

Deze gevoeligheid voor verlies (‘Ik kan straks niet meer voor de deur parkeren!’) kan ervoor zorgen dat mensen heimelijk vast willen houden aan oude gewoontes en er niet om staan te springen om te veranderen en nieuwe gewoontes te maken. Er kan weerstand optreden die in de weg blijft zitten van iedere verandering. Dit is lastig wanneer je als bedrijf op de nieuwe locatie ook meer wil met bijvoorbeeld ‘flexibel werken’.

Van een vervelende boodschap maak je niet ineens een feest door de weerstand te erkennen, maar je kunt het wel nét wat minder onprettig laten voelen. Dit blijkt o.a. uit een experiment waarin studenten de volgende stelling te zien kregen: “De leskwaliteit zou beter worden als studenten wat meer zouden betalen.” Daar waren ze het allen sterk mee oneens. Niet gek, de gemiddelde student leeft van stufi en is niet van plan nog wat meer geld af te staan aan de universiteit. De groep waarvan deze weerstand werd erkend, was het toch net iets minder oneens met de stelling. “Ik weet dat je het hier waarschijnlijk niet mee eens bent, maar de leskwaliteit zou beter worden als studenten wat meer zouden betalen”. Let wel: ze stonden dus niet ineens te springen om deze boodschap, maar de ergste weerstand werd verminderd.1

Blijf communiceren

Je kunt met interne communicatie inspelen op de angst voor verlies door even aandacht te besteden aan de ervaren emotie onder medewerkers. Vervolgens leg je uit hoe de veranderplannen kunnen bijdragen aan een positieve uitkomst. Ter illustratie:

“Ja, het is jammer dat we straks geen persoonlijke (kerst)versiering meer hebben. Daarom mag je nu nog een keer helemaal los gaan!”

 

“Ja, werken in een kantoortuin brengt uitdagingen met zich mee. Misschien kun je je niet goed concentreren. Maar daar vinden we samen een oplossing voor. Gegarandeerd.“

Het besteden van aandacht aan verlies en het erkennen van weerstand kan uiteindelijk zorgen voor meer acceptatie.

 

 

Bron:
1. Knowles, E.S., & Linn, J.A. (2004). Approach-avoidance model of persuasion: Alpha and omega strategies. In Eric S. Knowles & Jay A. Linn (Reds.), Reactance and persuasion (1st edition). New York: Psychology Press.

Auteur: Marije Hofland

× Stel hier je vraag!