Je wil het niet, maar doet het toch

WAAROM WE IN CRISISTIJD NOG SNELLER STIGMATISEREN

“Als je hoest moet je thuisblijven trut!” kreeg een columnist van de Volkskrant naar haar hoofd geslingerd toen ze zich verslikte in een vliegje tijdens het hardlopen. De voorbijganger die geen afstand houdt, vinden we aso en dat jongeren een strafblad krijgen omdat ze met z’n allen in het park hangen, is hun eigen schuld. De hele dag door hebben we snelle oordelen, gebaseerd op weinig kennis van of inleving in de situatie van een ander. Waarom doen we dat toch?

ANGSTPROJECTIE

Als we angst ervaren over ongrijpbare dingen als een pandemie, ontstaat de behoefte om controle terug te krijgen. We wantrouwen het onbekende. Onzekerheid en angst leiden tot speculaties over de boosdoener. De speculaties zijn gericht op iets buiten ons waar we ons niet mee identificeren. Dat heeft te maken met in-group favoritism (de neiging om mensen van je eigen groep te bevoordelen boven mensen van de andere groep). Als je een label plakt op de ‘andere’ groep op basis van verkeerde informatie, ben je aan het stigmatiseren. Nu zijn mensen met een chronische hoest in het nadeel. Je durft in het openbaar al bijna niet meer te hoesten, uit de angst dat anderen het label corona op je plakken. Maar voor mensen met een chronische hoest is dit niet te voorkomen. Zij worden aangekeken met een blik van verwijt dat ze zich in het openbaar durven te vertonen of hen wordt zelfs toegang tot een winkel geweigerd. Er wordt dus, onbewust, één op één verband gelegd tussen hoesten en besmet zijn met het coronavirus. Terwijl dit niet voor alle gevallen waar hoeft te zijn. Onze gemiddelde reactie is in ieder geval niet in verhouding tot de feitelijke situatie. Sterker nog, we leiden onze aandacht af van de werkelijke risico’s en lopen daarmee onbewust een groter gevaar voor onze eigen gezondheid.

Bron: RTL Nieuws (2020, 8 april)

OMGAAN MET STIGMA’S

De emotie neemt het dus over van ons verstand als het gaat om het beoordelen van dit soort verbanden. We verliezen onze empathie en handelen uit angst. Daarmee verspreidt de angst voor het virus sneller dan het virus zelf. Dat terwijl sympathie en verbondenheid juist belangrijk zijn in tijden van onzekerheid. Het is daarom belangrijk dat er in tijden van crisis duidelijk wordt gecommuniceerd door autoriteiten over feitelijk juiste informatie. Dan kunnen we ons samen sterk maken in de strijd tegen corona, in plaats van dat de angst ons uit elkaar drijft.

Geschreven door Laura van Elst, communicatiestagiaire bij Duwtje

Bronnen:
  1.  Van, H. L., & Dom, G. (2020, 1 april). Psychiatrie en de COVID-19-crisis. Geraadpleegd op 15 april 2020, van http://www.tijdschriftvoorpsychiatrie.nl/assets/articles/62-2020-4-artikel-vandom.pdf
  2.  RTL Nieuws. (2020, 8 april). Winkel uitgezet om chronische hoest: “Heeft niets met corona te maken”. Geraadpleegd op 13 mei 2020, van https://www.rtlnieuws.nl/editienl/artikel/5084501/chronische-hoest-coronavirus-vrouw-uit-gamma-gezet

  3.  Ren, S., Gao, R., & Chen, Y. (2020, 26 februari). Fear can be more harmful than the severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 in controlling the corona virus disease 2019 epidemic. Geraadpleegd op 15 april 2020, van https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7052559/