HOE HET CORONAVIRUS ONZE GEWOONTES OP DE PROEF STELT

En waarom Rutte een hand gaf na de mededeling “niet handenschudden”

Premier Rutte hield in het kader van het coronavirus een persconferentie met als boodschap: “We stoppen met handenschudden in Nederland”. En wat doet hij vervolgens? Hij schudt de professor Infectieziekten de hand… In eerste instantie beantwoordt de professor automatisch de uitgestoken hand, maar realiseert zich meteen dat dit juist niet de bedoeling was. Twitter ligt in een deuk #hoedan?! Een perfect voorbeeld van hardnekkig gewoontegedrag!

De norm is helder: “Wij in Nederland” schudden elkaar even niet de hand. Deze duidelijkheid voorkomt een boel verwarrende situaties waarin de een op de verjaardag drie natte zoenen geeft, terwijl de ander kil lijkt door met een boks te feliciteren.

Waar ging het mis bij Rutte?

Het brein van Rutte was op dat moment waarschijnlijk bezet met op de goede manier de persconferentie doen. Daarbij werkt een ontkenning voor ons brein ook nog eens als een rode lap op een stier: denk niet aan een roze olifant. En waar denk je aan? Juist. Een betere instructie was dus geweest wat mensen wél moeten doen. Want die elleboog die Rutte daarna deed, is dat eigenlijk wel handig? Daar moest je juist in kuchen toch?

 

Gewoontegedrag

Het coronavirus stelt ons gewoontegedrag op de proef. Was jij je voor deze ‘Corona tijd’ bewust hoe vaak je mensen een hand geeft of hoe vluchtig je je handen wast (40-60 seconden is echt héél lang)? Normaal gaan deze handelingen automatisch, ons impulsieve systeem handelt dat mooi voor ons af zonder dat het capaciteit kost. Zo makkelijk is het veranderen van gewoontes niet en we zullen allemaal nog wel een ‘Rutte-handenschud-actie’ hebben de komende tijd.

Geschreven door mede-oprichter Liza Luesink.
Gedragsexpert mét jarenlange ervaring in de politiek. Een snijvlak dat nooit verveelt.

Vragen of ideeën? Stuur een mailtje!
liza@duwtje.com